Czytelnia

          Najbardziej znacz±ce, czy mo¿e lepiej – najbardziej spektakularne w nowo¿ytnej historii wydarzenie ufologiczne i religijne zarazem, okre¶lane w literaturze jako „Cud s³oñca” lub „Cud w Fatimie”.

W dniu 1917-10-13, oko³o 70 tysiêcy ludzi zebranych w jednym miejscu, by³o naocznymi ¶wiadkami manifestacji UFO, okre¶lanej wspó³cze¶nie jako spotkanie 1-ego stopnia. Wydarzenie by³o zapowiadane, i te nieprzebrane t³umy, przyby³e do Fatimy (Portugalia) celowo z ca³ego kraju i z zagranicy, oczekiwa³y czego¶ nadzwyczajnego, co siê i zreszt± wydarzy³o. Pomijaj±c szczegó³y, zw³aszcza dominuj±cy i zaciemniaj±cy naturê zjawiska kontekst religijny, mo¿na z tej nies³ychanej demonstracji wyci±gn±æ pewne do¶æ oczywiste, niepodwa¿alne logicznie wnioski:

1.-       By³a to celowa manifestacja, poniewa¿ zjawisko zosta³o z miesiêcznym wyprzedzeniem zapowiedziane (wcze¶niejsze relacje i zeznania trojki „nawiedzonych” dzieci, oraz poprzedzaj±ce „pokazy” na zdecydowanie mniejsz± skalê.). A wiêc dzia³anie ¶wiadome, zaplanowane, jednak przeprowadzone w zupe³nie nieznanym nam, niewyobra¿alnym celu.

2.-       By³o to ewidentnie realne zjawisko fizyczne, wbrew temu, co mówi± niektórzy jajog³owi. Nie da siê bowiem zahipnotyzowaæ 70-ciu tysiêcy ludzi, w tym sceptyków, dziennikarzy, wreszcie naukowców, obecnych na miejscu, oraz przypadkowych ¶wiadków w promieniu kilkunastu kilometrów od Fatimy. A nawet gdyby, to i tak by³by to ewenement psychofizyczny le¿±cy jak dot±d poza mo¿liwo¶ciami ludzkimi. No i istnieje przecie¿ obiektywna, fizyczna dokumentacja fotograficzna z przebiegu wydarzenia, choæ marnej jako¶ci, w porównaniu z naszymi dzisiejszymi mo¿liwo¶ciami.

3.-       Przebieg manifestacji ¶wiadczy o nies³ychanych mo¿liwo¶ciach jej „sprawców” – bezpo¶rednio przed „cudem s³oñca” okolica, a¿ po horyzont, by³a zachmurzona, pada³ drobny deszcz. A wiêc s³oñce, to prawdziwe, by³o niewidoczne, mimo, i¿ „przedstawienie” rozgrywa³o siê wczesnym popo³udniem (ok. 13:00). Wniosek jest do¶æ oczywisty – albo „sprawcy” precyzyjnie wiedzieli, na ca³y miesi±c wcze¶niej, jaka bêdzie pogoda w tym dniu, albo sami spowodowali totalne zachmurzenie. Obie te okoliczno¶ci równie¿, jak dot±d, le¿± poza mo¿liwo¶ciami ludzkimi.

4.-       Ca³kowite zachmurzenie by³o konieczne po to, by ludzie, nie widz±c S³oñca, uznali ów tañcz±cy i wyczyniaj±cy na niebie przedziwne ho³ubce, „s³oñcopodobny” obiekt, za S³oñce w³a¶nie. S±dzê tak dlatego, i¿ w moim, ludzkim pojêciu, racjonalniej i pro¶ciej, mimo niewyobra¿alnych mo¿liwo¶ci technicznych „sprawców”, jest „lokalnie ukryæ” za chmurami S³oñce prawdziwe, ni¿ rzeczywi¶cie spowodowaæ jego tak gwa³towne ruchy i obroty. Nie mówi±c ju¿ o tym, ¿e takie wymuszone zachowanie naszej gwiazdy dziennej, spowodowa³yby katastrofaln±, grawitacyjn± dewastacjê ca³ego uk³adu planetarnego, a¿ po odleg³y Pluton. A wiêc „sprawcy” wydaj± siê, przynajmniej w zakresie u¿ywania swojego ogromnego potencja³u technicznego, postêpowaæ racjonalnie. I paradoksalnie, nie maj±, jak dot±d, zamiarów totalnie destrukcyjnych.

5.-       Ju¿ po incydencie, ¶wiadkowie opowiadali o odczuciu fali ciep³a w momencie najwiêkszego zbli¿enia ¶wiec±cego obiektu („s³oñca”) do zgromadzonych t³umów oraz o dziwnym „brzêczeniu” w g³owie. Potwierdza to z jednej strony realno¶æ zjawiska, z drugiej, powoduje niepokój o inne, nieodczuwalne, czy niemierzalne naszymi przyrz±dami, acz niekoniecznie obojêtne wp³ywy takich manifestacji na zdrowie ludzkie. Tym bardziej zastanawia stosunek wszelakiej ma¶ci w³adz i oficjalnej nauki do tego typu zjawisk – zazwyczaj lekcewa¿±cy lub w najlepszym razie obojêtny. Tak¿e wspó³cze¶nie, w obliczu podobnych, ci±gle nowych i coraz precyzyjniej dokumentowanych incydentów.

Do dzisiaj wiêc bez odpowiedzi pozostaje pytanie podstawowe; - co to wszystko znaczy i co siê na naszych oczach od wieków (czy raczej od zawsze, bior±c pod uwagê przedziwne przekazy staro¿ytne), dzieje?