Czytelnia

Nadal wilgotn± rosy cisz± b³yszcz± kamienie
Wiecznie ¿yj±ce symbole z cudu wyplecione
Twardnia³y cicho, nim obleg³y sylwetki szalone
Zasypa³y do³ów gruzami duszy i cia³a ukojenie.

Z tych gruzów zakwita nadal ko³atanie serca
Wzrasta z wolna na roz¶wietlonej barwie kier
Wype³niony bezdechem do³ów, niemych szmer
I zbyt ³atwa niepamiêæ, co ducha cieñ u¶mierca.

Nadal wiêc spi¿owych stra¿ników ciche bajanie
Zrasza my¶li b³yskiem otulonych rumowiska
Wytrwa³ym historii skrzyd³em ciszê sw± odciska
Zrzucaj±cym spojrzenia ³uski, umacnia czuwanie.

¯yj±cych znakiem, migaj± skarby w kolejnym oku
Sucho¶ci± prostego zapomnienia pali nas doba
Wspomnieñ ³zawi wiara, rosy siê skrzy ozdoba
Nad b³yszcz±cym od ³ez, cichym grobowym mroku.

nieznanym poleg³ym w godzinie "W"

źródło:

http://www.portalliteracki.pl

Oceń informacje:

1 2 3 4 5

Aktualna ocena::

3

Wyślij odnośnik znajomym::

Tags:

Nadal />Wiecznie ¿yj±ce />Twardnia³y />Zasypa³y /> />Z />Wzrasta />Wype³niony />I ³atwa /> />Nadal />Zrasza />Wytrwa³ym />Zrzucaj±cym ³uski, /> />¯yj±cych />Sucho¶ci± />Wspomnieñ ³zawi />Nad ³ez, /> /> /> "W" />

Komentarze::

Dodaj komentarz

Twój podpis:

Twój komentarz

adres WWW:

Aby dodać komentarz należy wypełnić pola komentarz i podpis. Twój komentarz zostanie wyemitowany po zatwierdzeniu jego treści przez moderatora.

Powiązane wiadomosci