24 godziny temu
W le¶nych ostêpach, na trawiastej sawannie, w okowach arktycznego lodu
umiera zwierzê. Umiera, bo jest s³abe; pad³o ofiar± krwio¿erczych k³ów.
W wie¿y z ko¶ci s³oniowej, zwanej domem, dogorywa cz³owiek. Cierpi,
bo jest s³aby; nie potrafi walczyæ, odsun±³ siê, by nie braæ udzia³u
w odwiecznym pakcie krwi. Czuje dotkliwie piê¶æ silniejszego. Nie wierzy
w mi³o¶æ - nie znalaz³ jej. Wie niezbicie: nic nie ocala od rozpadu, nic
nie ocala od ¶mierci. P³acze.
Nad g³usz± lasów, nad upalnymi sawannami, nad pustyniami lodu, wreszcie -
- nad wie¿± z ko¶ci s³oniowej, powiewa, ³opoce
krwawy
sztandar
Piêkna
źródło:
http://www.portalliteracki.pl
Aktualna ocena::
3
Wyślij odnośnik znajomym::
Tags:
Komentarze::